Türkçe

düzenle
 
(anatomi): Bir adamın çenesi
 
(denizcilik): Bir geminin çenesi
Farsça چانه‌

Söyleniş

düzenle

çene (belirtme hâli çeneyi, çoğulu çeneler) , sahiplik şekli çene -si

  1. çok konuşma huyu, gevezelik
    Sende de çene var ha!
  2. kerpeten, mengene gibi araçların eşyayı sıkıştıran karşılıklı iki parçasından her biri
  3. köşe
  4. (anatomi) canlılarda baş bölümünde yer alan, kemik veya kıkırdak ile desteklenen, altlı üstlü dişleri taşıyan ve ağzın kapanıp açılmasını sağlayan kasları üzerinde barındıran iki parçaya verilen ad
    Çenesinin, başının bütün iskeleti peksimeti çiğnedikçe daha açık olarak meydana çıkıyordu. — H. E. Adıvar
    Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el, ayak
    Boşanır sırtlara, vâdîlere, sağnak sağnak.
     — M. Â. Ersoy
  5. (denizcilik) baş bodoslamasının omurga ile birleştiği yer, çarık, pruva

Çekimleme

düzenle

Alt kavramlar

düzenle

Deyimler

düzenle

Türetilmiş kavramlar

düzenle

Çeviriler

düzenle

Kaynakça

düzenle

Ek okumalar

düzenle

Çağatayca

düzenle

Söyleniş

düzenle
  • Heceleme: çe‧ne
  1. buri, kurt, kürk

Kaynakça

düzenle
  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.