Disambig.svg Ayrıca bakınız: aga, Aga, AGA

TürkçeDüzenle

Düzenle

ağa (belirtme hâli ağayı, çoğulu ağalar) -sı

ağa hakkında Türkçe Vikipedi'de ansiklopedik bilgi bulabilirsiniz.
  1. geniş toprakları olan, sözü geçen, varlıklı kişi
    Sonra köy ağası hazretleri bizim de kıçımıza atacak tekmeyi. - N. Hikmet
  2. halk arasında sayılan ve sözü geçen erkeklere verilen unvan
  3. (aile) ağabey
    Köye varınca ağamdan parasını muhakkak alır, sana veririm. - E. İ. Benice
  4. okuryazar olmayan yaşlı kişilerin adlarıyla birlikte kullanılan san
  5. (halk ağzı) koca
  6. (tarih, toplum bilimi) Osmanlı Devleti'nde bazı kuruluşların başında bulunanlara verilen resmî san, bazı sivil veya askeri görevlilerin adından sonra kullanılan unvan
    Yeniçeri ağası. Çarşı ağası.
  7. yakın arkadaşlar arasında kullanılan hitap şekli

DeyimlerDüzenle

ÇevirilerDüzenle

Ön adDüzenle

ağa (karşılaştırma daha ağa, üstünlük en ağa)

  1. (mecaz) cömert, eli açık

KökenDüzenle

Sözcük, Sümerce'den gelmektedir. Sümerce "á - áĝ"(âğ) emir vermek, hükümlük yapmakdır, ve "á-áĝ-ĝá"(âğa) haber vermek, talimat veya emir vermekdir.

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

AtasözleriDüzenle

Ağa borç eder, uşak harç
Ağanın alnı terlemezse ırgatın burnu kanamaz
Ağanın eli tutulmaz
Ağanın gözü ata tımardır
Ağanın gözü öküzü semiz eder
Ağanın gözü, yiğidin sözü
Ağanın malı çıkar, uşağın canı
Cafer ağanın abdest suyu
Eli boşa ağa uyur derler; eli doluya ağa buyur derler
Kardeşim ağa, avradı hatın, almaz beni kulluğa satın
Köleden ağa olan minareyi sesiyle yıkar
Sarı çizmeli Mehmet ağa
Sen ağa ben ağa, bu ineği kim sağa

AzericeDüzenle

Düzenle

ağa

  1. patron

ÇağataycaDüzenle

Düzenle

  1. büyük, serkyar, büyük karındaş
  2. bir mahal-i mahsus, bir cemâ seramedi, elkab

Kırım TatarcaDüzenle

Düzenle

ağa

  1. yaşça daha büyük olan erkek kardeş

KaynakçaDüzenle

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.ağa

LazcaDüzenle

Düzenle

ağa

  1. ağa