TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Eski Türkçe atmak(atmak)

SöylenişDüzenle

  • Heceleme: at‧mak

EylemDüzenle

atmak (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi atar)

  1. bir cismi bir yöne doğru fırlatmak (-i, -e)
    Taşı suya atmak.
  2. bir şeyi yere doğru bırakmak
  3. bir kimsenin ilişiğini kesmek
  4. rastgele bir kenara koymak

ÇekimlemeDüzenle

Karşı anlamlılarDüzenle

Alt kavramlarDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

Eski TürkçeDüzenle

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

EylemDüzenle

  1. atmak

ÇağataycaDüzenle

EylemDüzenle

  1. endaht etmek
  2. şefak sökmek, tang atmak

TürkmenceDüzenle

EylemDüzenle

atmak

  1. atmak
  2. ateş etmek, vurmak

KaynakçaDüzenle

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.