büsbütün

TürkçeDüzenle

[bü's·bü·tün]

BelirteçDüzenle

büsbütün (büsbütün)

  1. iyiden iyiye, iyice, tamamen, tamamıyla, temelli, bütün bütün
    Çarçabuk ve büsbütün inanmak istiyorum aklımın haklılığına. - E. Şafak

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

Osmanlı TürkçesiDüzenle

BelirteçDüzenle

  1. tamamen bütünüyle