Disambig.svg Ayrıca bakınız: Gün, gun, gündüz

TürkçeDüzenle

SöylenişDüzenle

IPA(anahtar): /ˈɡyn/
Heceleme: gün

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi كون‎, o da Eski Türkçe kün(kün).

Düzenle

gün (belirtme hâli günü, çoğulu günler) -nü

gün hakkında Türkçe Vikipedi'de ansiklopedik bilgi bulabilirsiniz.
  1. belirli günlerde ev hanımlarının misafir ağırlamak için yaptıkları toplantı
    Yarın Ayşe Hanım'ın günü.}}
  2. Güneş ışığı
  3. içinde bulunulan zaman
    Aylıkları, günün ihtiyaçları karşısında devede kulak gibi kalıyordu.|R. N. Güntekin}}
  4. iyi yaşanmış zaman
    Zavallı gün görmedi.}}
  5. sıra, zaman
    Ama şu son günlerde büyük bir ilerleme olmuştu kadında.|A. Kulin}}
  6. tarih
  7. (astronomi) Güneş
  8. (zaman) bayram niteliğinde özel gün
    Bugün Fransızların günü imiş.}}
  9. (zaman) çağ, devir
  10. (zaman) gündüz
    Bütün gün yanında kalırdım.|A. Ağaoğlu}}
  11. (zaman) Yer yuvarlağının kendi ekseni etrafında bir defa dönmesiyle geçen 24 saatlik süre
    Kız kardeşi üç yıl, bir gün olsun canı sıkılmadan yaşadı Tatvan'da.|N. Cumalı}}

ÇekimlemeDüzenle

Üst kavramlarDüzenle

Alt kavramlarDüzenle

DeyimlerDüzenle

Sözcük birliktekikleriDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

AtasözleriDüzenle

AzericeDüzenle

SöylenişDüzenle

Heceleme: gün

Düzenle

gün

  1. (zaman) gün

GagavuzcaDüzenle

SöylenişDüzenle

Heceleme: gün

KökenDüzenle

Eski Türkçe kün(kün)

Düzenle

gün

  1. (zaman) gün

KaynakçaDüzenle

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

TürkmenceDüzenle

SöylenişDüzenle

Heceleme: gün

KökenDüzenle

Eski Türkçe kün(kün)

Düzenle

gün

  1. (zaman) gün

KaynakçaDüzenle

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.