TürkçeDüzenle

Düzenle

ilke (belirtme hâli ilkeyi, çoğulu ilkeler)

[1] temel düşünce, temel inanç
[2] temel bilgi
[3] unsur
[4] davranış kuralı
[5] (mantık) her türlü tartışmanın dışında sayılan öncül
[6] (metafizik) bilimsel metotta nesnel gerçeğin belirgin özelliklerinin ve kanunların genelleştirilmesi ile elde edilen ve insana hem teorik çalışmalarında, hem de uygulama faaliyetlerinde yol gösteren genel dayanak noktası

HecelemeDüzenle

Lütfen bir dil kodu girin.

Eş anlamlılarDüzenle

[1] unsur
[1, 5] prensip, umde,
[3] öge
[4] davranış kuralı
[5] mebde

ÇevirilerDüzenle

Türk lehçeleriDüzenle

Üst kavramlarDüzenle

[1] düşünce, fikir

Alt kavramlarDüzenle

[1] Atatürk İlkeleri, çelişiklik ilkesi, çelişmezlik ilkesi, eylemsizlik ilkesi, heple hiç ilkesi, nedensellik ilkesi, süreklilik ilkesi

ÖrneklerDüzenle

[1] İlkelerine sıkı sıkıya bağlı, bilinçli ve ödün vermez bir insandı. - H. Taner
[2] Kimyanın ilkelerini çok iyi bilir.
[3] Atomlar, cisimlerin ilkeleridir.
[4] Bence ahlâkın bir ilkesi, bir kökü vardır. Sana yapılmasını istemediğini sen de başkasına yapma. - N. Ataç

Türetilmiş kavramlarDüzenle

[*] ilkece, ilkeci, ilkecik, ilkeli, ilkesi, ilkesiz, ilkeyken, ilkeyle, ilkeyse

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "ilke"