TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Arapça

Düzenle

muhit (belirtme hâli muhiti, çoğulu muhitler)

  1. (coğrafya) çevre, yöre, etraf
    Geniş enginlere, bitmez ufuklara alışan korsanı bu dar muhit sıkıyordu. - N. Hikmet
  2. (toplum bilimi) bir kimsenin sürekli ilişkide bulunduğu insanlar topluluğu, çevre
    Büyük bir sevinç içinde olan Mevlâna, artık onu muhitine bağlayabilmek için bir çare düşünmüştü. - A. H. Çelebi

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "muhit"

ÇevirilerDüzenle

Osmanlı TürkçesiDüzenle

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Ön adDüzenle

  1. etrafını kuşatan, çeviren

KökenDüzenle

Arapça