Disambig.svg Ayrıca bakınız: Ok, OK, ők

TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi اوك‎ sözcüğünden devralındı

Düzenle

ok (belirtme hâli oku, çoğulu oklar)

 
[1] Ok
 
[1] Ok
  1. (silahlar, okçuluk) yayla atılan, ucunda sivri bir demir bulunan ince ve kısa tahta çubuk
  2. yön göstermek amacıyla belli yerlere konulabilen, oka benzer işaret
  3. at arabası, kağnı vb. araçlarda koşum hayvanlarının bağlandığı ağaç
    Dörtnala koşan bir yük arabasının oku böğrüme çarptı. - Ö. Seyfettin
  4. (matematik) bir dairede bir kirişin ortasında bu kirişi gören yayın ortasına indirilen doğru parçası
  5. boy

DeyimlerDüzenle

AtasözleriDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "ok"

Esperanto diliDüzenle

Sayı adıDüzenle

ok

  1. sekiz

GagavuzcaDüzenle

KökenDüzenle

Eski Türkçe oq

Düzenle

ok

  1. ok

İdo diliDüzenle

Sayı adıDüzenle

ok

  1. sekiz

MacarcaDüzenle

Düzenle

ok

  1. neden

TürkmenceDüzenle

Düzenle

ok

  1. (silahlar, spor) ok

KaynakçaDüzenle

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.