TürkçeDüzenle

HecelemeDüzenle

oy·mak]

Düzenle

oymak (belirtme hâli oymağı, çoğulu oymaklar) -ğı

  1. (antropoloji) aşiret
  2. izcilikte küçük birlik
    Oymak beyi.
  3. (gök bilimi) hemen hemen benzer veya aynı tür yıldızlardan oluşmuş, Samanyolu'nun seyrek yapılı genç kümelerinden her biri
  4. (insan aktivitesi) bayrakli izcilik takım

Türetilmiş kavramlarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

EylemDüzenle

oymak (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi oyar) -ar

  1. keskin, sivri uçlu bir cisimle bir şeyi yontarak veya delerek çukur oluşturmak
    Bir ağaç kütüğünü keser, oyar, nakışlayıp bezerdi. - S. Ayverdi
  2. kumaş vb.ni girintili bir biçimde kesmek
    Gömleğin yakasını ve koltuğunu biraz oydu.
  3. bıçaklayarak yaralamak
  4. kazıklamak
  5. (fizik, kimya) ekşitle metal üzerinde iz bırakmak

HecelemeDüzenle

oy·mak; oy·dum; oy·mu·şum; o·ya·rım; o·ya·ca·ğım

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

Karaçay BalkarcaDüzenle

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Düzenle

  1. yüksük

KumancaDüzenle

Düzenle

oymak

  1. yüksük
  • Sinanoğlu, Oktay (1978). Fiziksel Kimya Terimleri Sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.