tebcil

TürkçeDüzenle

Düzenle

tebcil (belirtme hâli tebcili, çoğulu tebciller)

SöylenişDüzenle

tebci:l

[1] (eskimiş) Yüceltme, ululama.

ÖrneklerDüzenle

[1] "Onlar gürültülü tebcile, pohpoha, alayişe tenezzül etmezler."- Ö. Seyfettin.

DeyimlerDüzenle

[1] tebcil etmek.

KökenDüzenle

[1] Arapça

Arapça ululuk bildirir b-c-l (Arp. ب-ج-ل) kökünden tebcîl (Arp. تَبْجِيل).