yarın

Disambig.svg Ayrıca bakınız: yârin

TürkçeDüzenle

SöylenişDüzenle

(fiil; yarın): IPA(anahtar): /ˈja.ɾɯn/
Heceleme: ya‧rın

Köken 1Düzenle

yar + -ın

Düzenle

yarın

  1. yar (ad) sözcüğünün çekimi:
    1. tamlayan tekil
    2. ikinci tekil şahıs iyelik tekil (uçurum, yar)

Köken 2Düzenle

yarı + -n

Düzenle

yarın

  1. yarı (ad) sözcüğünün ikinci tekil şahıs iyelik tekil çekimi

Köken 3Düzenle

Düzenle

yarın (belirtme hâli yarını, çoğulu yarınlar)

  1. gelecek, ilerideki zaman
    İnsan daima yarını düşünmeli.
  2. (zaman) [[bugün|bugünden sonra gelecek ilk gün

ÇevirilerDüzenle

BelirteçDüzenle

yarın

  1. (zaman) bugünden sonra gelecek ilk gün içinde
    Bin beş yüzü toka edip yarın halıyı çekeceksin. — N. F. Kısakürek

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

EylemDüzenle

yarın

  1. yarmak (eylem) sözcüğünün dilek-emir kipi basit ikinci çoğul şahıs olumlu çekimi

Zıt anlamlılarDüzenle

Eski TürkçeDüzenle

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Düzenle

  1. (zaman) gün
    Tensi men. Yarın keçe altun örgin üze olurupan mengilüyer men. Ança bilingler. Edgü ol. — Irk Bitig

Kırım TatarcasıDüzenle

Düzenle

yarın

  1. yarın

BelirteçDüzenle

yarın

  1. yarın

KaynakçaDüzenle

  • Tekin, Talat (2004). Irk Bitig Eski Uygurca Fal Kitabı. Ankara: Öncü Kitap. ISBN 975-7447-11-0.