acayip

TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi عجائب(acâib), Arapça عَجَائِب(ʿacāʾib)

Ön adDüzenle

acayip (karşılaştırma daha acayip, üstünlük en acayip)

  1. sağduyuya, göreneğe, olağana aykırı, garip, tuhaf, yadırganan, yabansı
    Acayip ve tempolu bir ses geliyor. - B. Felek
    Dişlerinin arasından ıslık gibi acayip sesler çıkarmaya başladılar. - R. N. Güntekin

DeyimlerDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

ÜnlemDüzenle

acayip

  1. şaşma anlatan söz
    Öyle dedi ha? Acayip!