TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Eski Türkçe

Düzenle

binek (belirtme hâli bineği, çoğulu binekler)

  1. (taşıtlar) binmeye yarayan otomobil, at vb taşıt
    Tavlanın önünde seyisi bineğini tımar ederken başında dururdu. - N. Cumalı

DeyimlerDüzenle

ÇevirilerDüzenle

Ön adDüzenle

binek (karşılaştırma daha binek, üstünlük en binek)

  1. binmeye yarayan

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle