TürkçeDüzenle

Düzenle

bitik (belirtme hâli bitiği, çoğulu bitikler)

  1. (halk ağzı) (Kastamonu ağzı), (Sivas ağzı), (Konya ağzı) mektup
  2. (edebiyat, halk ağzı) (Çankırı ağzı), (Kastamonu ağzı), (Van ağzı) kitap

Ön adDüzenle

bitik (karşılaştırma daha bitik, üstünlük en bitik)

  1. yorgunluk veya hastalıktan gücü kalmamış
    Yaşlı ve yaslı kadını, bitik bir hâlde kulübenin köşesinde biraz kımıldanarak buyur etti. - Halikarnas Balıkçısı
  2. kötü, fena
    Hoşa gitmeyen cilvelere kalkarlarsa hâlimiz bitiktir. - H. Taner
  3. yapışık, dolaşık, ekli

KaynakçaDüzenle

ÇağataycaDüzenle

Düzenle

  1. yazı, mektub, ruka ve name, bitmiş, halas ve nabit olmuş
  2. dşihun yânı Amuderya ve Rasende, Buharaya tâbi bir küçük kale ismi dir.

Eski TürkçeDüzenle

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Düzenle

  1. (edebiyat) kitap
    Irk Bitig.
  2. mektup
  3. yazma
  4. yazı
  5. yazış
  6. yazılı şey
( Uygurca fal kitabı )

KaynakçaDüzenle

  • Tekin, Talat (2004). Irk Bitig Eski Uygurca Fal Kitabı. Ankara: Öncü Kitap. ISBN 975-7447-11-0.


KaynakçaDüzenle

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.