kötü

Disambig.svg Ayrıca bakınız: kotu

TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi كوتی‎ sözcüğünden devralındı (köti), büyük olasılıkla Batı Ermenice kot'i ("cüzzamlı") kelimesinden alıntıdır; karş. Çanıllı Türkçesi kötü "zayıf, cılız".[1].[2].

SöylenişDüzenle

BelirteçDüzenle

kötü

  1. aşırı, çok
    Kız, oğlana kötü tutuldu.

ÇevirilerDüzenle

Ön adDüzenle

kötü (karşılaştırma daha kötü, üstünlük en kötü)

  1. istenilen, beğenilen nitelikte olmayan, hoşa gitmeyen
    Hamakat, dalalet ve kötü niyetin bu kadarına söylenebilecek bir şey yoktur. - N. F. Kısakürek
  2. zararlı, tehlikeli
    Kötü adam.
  3. korku, endişe veren
    Yabancının bu kötü kastına yalnız azmimizle karşı koyduk. - R. E. Ünaydın
  4. kaba ve kırıcı
    Kızına söylemedik kötü lakırdı bırakmamış. - M. Ş. Esendal
  5. kişi veya toplum üzerinde olumsuz etkileri olan

Eş anlamlılarDüzenle

  • (hoşa gitmeyen): fena

Karşıt anlamlılarDüzenle

  • (hoşa gitmeyen): iyi

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

AtasözleriDüzenle

İyi evlat babayı vezir, kötü evlat rezil eder
Kötü komşu insanı hacet sahibi eder
Kötü söyleme eşine, ağı katar aşına

DeyimlerDüzenle

iyiye iyi, kötüye kötü demek
kötü yola sapmak

İlgili sözcüklerDüzenle

ÇekimlemeDüzenle

ÇevirilerDüzenle


GagavuzcaDüzenle

KökenDüzenle

Türkçe kötü

Ön adDüzenle

kötü

  1. kötü

KaynakçaDüzenle

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

TatarcaDüzenle

Düzenle

kötü

  1. sürü

EylemDüzenle

kötü

  1. beklemek
  2. (hayvanları) gütmek
  1. GELIR Mehmet Zeki. 2019. "Kötü Kelimesinin Kökeni Üzerine": Çukurova Üniversitesi Türkoloji Araştırmaları Dergisi, Vol.4/1, pp. 83-99.
  2. PASTOR Dorian. 2020. "Le mot turc kötü : une origine anatolienne ?": Journal Asiatique, Vol.308/2, pp. 133-144