dingil

TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Eski Türkçe

Düzenle

dingil (belirtme hâli dingili, çoğulu dingiller)

  1. (mühendislik) tekerleklerin merkezinden geçen ve taşıtın altına enlemesine yerleştirilmiş mil, eksen, aks
    Öyleleri görülür ki arabanın dingilleri üzerine oturtulmuş büyük kafesler sanırsınız. - R. N. Güntekin

ÇevirilerDüzenle

Ön adDüzenle

dingil

  1. (halk ağzı) (Andırın ağzı) salak
  2. (halk ağzı) (Düziçi ağzı) saba

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

GagavuzcaDüzenle

KökenDüzenle

Eski Türkçe tembel

Düzenle

dingil

  1. (mühendislik) dingil

Karaçay BalkarcaDüzenle

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Düzenle

  1. çember
  2. ağaçtan yapılma teker