imtizaç

TürkçeDüzenle

Düzenle

imtizaç (belirtme hâli imtizacı, çoğulu imtizaçlar)

[1] karışabilme
[2] birbirini tutma, uyum sağlama, uygunluk
[3] iyi geçinme, uyuşma
[4] kaynaşma
Her şeyden evvel kendisinde tefekkürle hissin yüksek bir imtizacı fark ediliyordu. - A. H. Çelebi

KökenDüzenle

[1] Arapça

KaynakçaDüzenle