Ana menüyü aç

TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi ایو (eyü), o da Eski Anadolu Türkçesi eygü, o da Ana Türkçe *ed-gü (fevkalade, iyi), bu da *ed (şey, mal)’dan türemiştir.

SöylenişDüzenle

  • Heceleme: i·yi

Karşıt anlamlılarDüzenle

Düzenle

iyi (belirtme hâli iyiyi, çoğulu iyiler)

  1. (öğretim) öğrencinin değerlendirilmesinde kullanılan orta ile pekiyi arasındaki not

ÇevirilerDüzenle

BelirteçDüzenle

iyi

  1. istenilen, beğenilen, yerinde, yararlı, uygun bir biçimde
    Bunun çocukları iyi çıktıkları için ölünceye kadar babalarına bakmışlar. - M. Ş. Esendal

ÇevirilerDüzenle

DeyimlerDüzenle

Ön adDüzenle

Yalın Karşılaştırma Üstünlük
iyi daha iyi en iyi

iyi

  1. istenilen, beğenilen nitelikleri taşıyan, beğenilecek biçimde olan, kötü karşıtı
    Bir aralık iyi fal bildiğimi haremde duyurdum. - F. R. Atay
    Çoğu zaman "iyi huylu insan" diyeceğimize kısaca "iyi insan" deriz. Halbuki huyu, karakteri iyi olan, her zaman ahlâken iyi değildir.
  2. bol, çok, aşırı
    İyi yağmur yağdı.
  3. uğurlu, hayırlı, iyilik getiren
    İyi haberi getirince sevincimden alnından öptüm.
  4. esen, sağlıklı
    İyi ve sıhhatli olduğumu bildirebilirsiniz. - N. F. Kısakürek
  5. yerinde, uygun
    İyi cevap!
  6. doğru olan
    İyisi bu işe karışmamaktır.
  7. yeterli, yetecek miktarda olan
    Bu yün, hırka için iyidir.

ÇevirilerDüzenle

AtasözleriDüzenle

DeyimlerDüzenle

Sözcük birliktelikleriDüzenle

KaynaklarDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "iyi"