Disambig.svg Ayrıca bakınız: Nur

TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi نور(nûr) sözcüğünden devralındı, Osmanlı Türkçesi sözcük Arapça نُور(nūr) sözcüğünden gelmektedir.

SöylenişDüzenle

  • Heceleme: nur

Düzenle

nur (belirtme hâli nuru, çoğulu nurlar)

  1. aydınlık, ışık, parıltı
  2. (din) ilahî bir güç tarafından gönderildiğine inanılan parlaklık
    Kuru Kadı okurken önündeki mezarın bir yeşil nurla tutuştuğunu gördü. - Ömer Seyfettin

AtasözleriDüzenle

DeyimlerDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

AzericeDüzenle

KökenDüzenle

Arapça نُور(nūr) sözcüğünden.

Düzenle

nur

  1. (din) nur

GagavuzcaDüzenle

KökenDüzenle

Arapça نُور(nūr) sözcüğünden.

Düzenle

nur

  1. (din) nur

KaynakçaDüzenle

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

ÖzbekçeDüzenle

KökenDüzenle

Arapça نُور(nūr) sözcüğünden.

Düzenle

nur

  1. (fizik) ışın, şua
  2. (optik) tayf

TatarcaDüzenle

KökenDüzenle

Arapça نُور(nūr) sözcüğünden.

Düzenle

nur

  1. (din) nur