üstünlük

TürkçeDüzenle

SöylenişDüzenle

IPA(anahtar): ystynˈlyc, ystynlyˈ‿y

HecelemeDüzenle

Heceleme: üs‧tün‧lük‧ler

Düzenle

üstünlük (belirtme hâli üstünlüğü, çoğulu üstünlükler) -ğü

  1. üstün olma durumu, faikiyet, rüçhan, avantaj
    Bunlar kendilerini kıskançlık gibi, üstünlük gibi gençlik hislerine kaptıran hanımlardı. - A. Ş. Hisar

ÇevirilerDüzenle

Alt kavramlarDüzenle

Sözcük birliktelikleriDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

KaynakçaDüzenle

AzericeDüzenle

Düzenle

üstünlük

  1. üstünlük