Disambig.svg Ayrıca bakınız: san

TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi شان‎, Arapça شَان(şān).

TelaffuzDüzenle

Düzenle

şan (belirtme hâli şanı, çoğulu şanlar) -nı

  1. gösteriş, gösterişlilik
  2. nam, san, şöhret, ün
    Ondan usanmak, onunla didişmemek erkekliğin şanından mıydı? — S. F. Abasıyanık

ÇekimlemeDüzenle

AtasözleriDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "şan"

AzericeDüzenle

Düzenle

şan

  1. şan, ün