TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi املاء‎, o da Arapça اِمْلاَء(ezberden yazdırmak, dikte etmek). İlletli olan bu kelimenin sülâsî kökü ile ilgili olarak Ârâmîce ve İbrânîcede melel kelimenin “konuşmak, söylemek”, mille kelimenin de “kelime, söz” mânasına geldiği, imlâ kelimesinin aslının imlâl olduğu, imlâyı Benî Temîm’in, imlâli de Benî Esed’in kullandığı ifade edilmiştir.

SöylenişDüzenle

Düzenle

imla (belirtme hâli imlayı, çoğulu imlalar)

  1. yazım
    İmla bahsi yalnız bizde değil, Fransa'da dahi gariplikler uyandırmıştır. - A. Râsim.
  2. (eskimiş) doldurma, doldurulma

ÇekimlemeDüzenle

Sözcük birliktelikleriDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Köken açıklamaları İslam Ansiklopedisi'nin imlâ ve millet maddelerinden hülasa edilmiştir.

AzericeDüzenle

Düzenle

imla

  1. imla

TatarcaDüzenle

Düzenle

imla

  1. imla, yazım