TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi قول‎, o da Arapça قَوْل(ḳavl) kelimesinden gelmektedir.

SöylenişDüzenle

  • Heceleme: ka‧vil

Düzenle

kavil (belirtme hâli kavili, çoğulu kaviller)

  1. anlaşma, sözleşme
    Kavlimiz böyle mi idi?
    Ey güzel seninle bir kavledelim. Bu kavlin üstüne dönmemesine. - Halk türküsü
  2. (dil bilimi) söz
    Babamın kavline göre bu adam bütün Manisa halkını iki büyük afetten kurtarmış. - Y. K. Karaosmanoğlu

DeyimlerDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "kavil"