TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi كبر‎, o da Arapça كِبِر(kibir) kelimesinden gelmektedir.

SöylenişDüzenle

Düzenle

kibir (belirtme hâli kibiri, çoğulu kibirler)

  1. büyüklük, ululuk
  2. kendini beğenme, başkalarından üstün tutma
  3. benlik, büyüklenme, gurur
    Süheyl o gün orada saçma kibrine kapılmayıp tek bir kelime, Serap'ın beklediği iki heceli tek bir kelime söylemiş olsaydı, her şey değişebilirdi. - H. Taner.

ÇekimlemeDüzenle

DeyimlerDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "kibir"

Ek okumalarDüzenle