TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi میوه‎ sözcüğünden devralındı

SöylenişDüzenle

  • Heceleme: mey‧ve

Düzenle

meyve (belirtme hâli meyveyi, çoğulu meyveler)

  1. (bitki anatomisi, yiyecekler) Çiçeğin dişi organının döllenme sonucunda farklılaşıp yumurtalığın gelişmesiyle meydana gelen ve tohumları taşıyan organa denir
  2. (mecaz) kâr; mahsul, ürün; netice, sonuç
    Mektebimizin şapirografla basılan haftalık Fidan'ında, en güzel meyve benim imzamdır. - Y. Z. Ortaç

ÇekimlemeDüzenle

Eş anlamlılarDüzenle

  • (bitki anatomisi, yiyecekler): yemiş

AtasözleriDüzenle

Kelime birliktelikleriDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

Ek okumalarDüzenle

LazcaDüzenle

İsimDüzenle

meyve

  1. (bitki anatomisi, yiyecekler) meyve