TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

il + -çe

SöylenişDüzenle

Düzenle

ilçe (belirtme hâli ilçeyi, çoğulu ilçeler) ilçe -si

  1. (yerleşim birimleri) yönetim bakımından yurt bölümlemesinde ilden sonra gelen bölüm
    Ankara'nın bir ilçesinde bir yazıhane açtığını duydum sonradan. — Ç. Altan
    1936 yılında Ankara'nın merkez ilçesi olan Çankaya, 1983 yılında Çankaya, Altındağ, Yenimahalle, Mamak ve Keçiören olmak üzere beş ilçeye bölünmüştür.[1]

ÇekimlemeDüzenle

Eş anlamlılarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

Ek okumalarDüzenle

AnagramlarDüzenle

TatarcaDüzenle

Düzenle

ilçe

  1. elçi