TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Eski Türkçe

Düzenle

ir (belirtme hâli iri, çoğulu irler) -ri

  1. (artık kullanılmayan sözcükler, kimya, metaller) metal

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "ir"


ÇağataycaDüzenle

Düzenle

  1. (primatlar) adam, erkek, er
  2. merd, irkişi, apuşka, âlet, ruculiyet

İspanyolcaDüzenle

EylemDüzenle

ir

  1. gitmek
    *¿A dónde vas? Nereye gidiyorsun?

LitvancaDüzenle

BağlaçDüzenle

ir

  1. ve

PortekizceDüzenle

EylemDüzenle

ir

  1. gitmek

TatarcaDüzenle

Düzenle

ir

  1. (primatlar) adam, erkek, er
  2. koca

KaynakçaDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.