Disambig.svg Ayrıca bakınız: kül, kůl

TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi قول(gul), Eski Türkçe 𐰸𐰆𐰞(gul)

Düzenle

kul (belirtme hâli kulu, çoğulu kullar)

  1. (din) Tanrı'ya göre insan
    Kul ile Tanrı'nın arasına girilmez.
  2. (tarih) köle
    Kendisi kabilenin beyinin kullarından birinin kızıydı. - Halide Edip Adıvar
  3. (tarih) karavaş

DeyimlerDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "kul"

AtasözleriDüzenle

MayacaDüzenle

Düzenle

kul

  1. kul

KaynakçaDüzenle

  • Tahsin Mayatepek Raporları

DancaDüzenle

Düzenle

kul

  1. (kimya) kömür

İzlandacaDüzenle

Düzenle

kul

  1. (meteoroloji) rüzgâr, yel

Karaçay BalkarcaDüzenle

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Düzenle

  1. (tarih) köle
  2. kul

KumancaDüzenle

Düzenle

kul

  1. (tarih) köle
  2. kul

ÖzbekçeDüzenle

Düzenle

kul

  1. (kimyasal süreçler) kül