TürkçeDüzenle

SöylenişDüzenle

IPA(anahtar): /in.ˈsan/
Heceleme: in‧san

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi انسان‎, o da Arapça إِنْسَان(ʾinsān), o da Aramice אבשא‎, o da İbranice אבוש‎, o da Akadca nişu (halk kavmi) kelimesinden gelmektedir.

Düzenle

insan (belirtme hâli insanı, çoğulu insanlar)

insan hakkında Türkçe Vikipedi'de ansiklopedik bilgi bulabilirsiniz.
 
Pioneer 10 ve 11 üzerinde resmedilen insanlar
  1. âdemoğlu
    O yaşta insan hiç düşünmeden sadece yaşamaya bakar. - Haldun Taner
  2. (primatlar) Bulunduğu coğrafyaya göre toplum hâlinde yaşama ihtiyacıyla oluşturduğu kültür çevresinde yaşayan, düşünme ve beraberinde gelişen konuşma kabiliyeti olan, Kâinatbütün olarak kavrayabilme sonucunda iradesi doğrultusunda değiştirebilme gereğini duyabilen, değiştirebilen ve biçimlendirebilen kendini tanımlayabilen, eylemleri kabaca coğrafya, maruz ya da hakim kaldığı çevre, temelde bulunan kalıtımsal özelliklerlerce çeşitlenen canlı
    Bu kelimeyi kullanan tarihteki en eski kaynak, 1400'den önce yazılmış olan Dede Korkut Kitabı olup burada "Oğlanum, sen insansın, hayvanıla musahip olmagıl" şeklinde geçer.

ÇekimlemeDüzenle

Eş anlamlılarDüzenle

Bilimsel adıDüzenle

Üst kavramlarDüzenle

Alt kavramlarDüzenle

DeyimlerDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

Ön adDüzenle

insan (karşılaştırma daha insan, üstünlük en insan)

  1. (mecaz) ahlak ve huy yönünden üstün nitelikli (kimse)

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

AtasözleriDüzenle

AzericeDüzenle

Diğer yazılışlar
Arap اینسان
Kiril инсан
Latin insan

KökenDüzenle

Arapça إِنْسَان(ʾinsān)

Düzenle

insan

  1. (primatlar) insan

GagavuzcaDüzenle

KökenDüzenle

Arapça إِنْسَان(ʾinsān)

Düzenle

insan

  1. (primatlar) insan

KaynakçaDüzenle

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Kırım TatarcasıDüzenle

KökenDüzenle

Arapça إِنْسَان(ʾinsān)

Düzenle

insan

  1. (primatlar) insan