muhakeme

TürkçeDüzenle

Düzenle

muhakeme (belirtme hâli muhakemeyi, çoğulu muhakemeler)

  1. (hukuk) yargılama, hüküm verme
  2. (felsefe) usa vurma, beyin
    Daima felsefe yapmaya hazır, kurulmuş bir makineye benzeyen ukala dimağım muhakemeye başladı. - Ö. Seyfettin
  3. bir sorunu çözmek için çıkar yol arama
    Güldüm, şu muhakemem ne garip münasebetsizlikti. - Ö. Seyfettin

KaynakçaDüzenle

ÇevirilerDüzenle