uyarıcı

TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

uyarı + -cı

SöylenişDüzenle

  • Heceleme: u‧ya‧rı‧cı

Düzenle

uyarıcı (belirtme hâli uyarıcıyı, çoğulu uyarıcılar)

  1. Uyarma özelliği olan, uyaran kişi ya da şey

Ön adDüzenle

uyarıcı (karşılaştırma daha uyarıcı, üstünlük en uyarıcı)

  1. uyarma özelliği olan, uyaran
    Her bir dönemin incelenmesi, sonuçlarının değerlendirilmesi ulusal yeteneklerimizi, eksiklerimizi anlamak bakımından uyarıcıdır.” - M. And

Eş anlamlılarDüzenle

KaynakçaDüzenle