Disambig.svg Ayrıca bakınız: Emir, emír

TürkçeDüzenle

SöylenişDüzenle

  • Lütfen bir dil kodu girin.
  • Lütfen bir dil kodu girin.

KökenDüzenle

Arapça أمرٌ

Düzenle

emir (belirtme hâli emiri, çoğulu emirler)

  1. buyruk, ferman, komut, talimat
    Asker, ancak üst amirinden emir alır.
  2. istek
    İkide birde dönüp benden bir emrim olup olmadığını soruyordu. - Y. K. Karaosmanoğlu
  3. (meyveler) Orta Anadolu'da şarap yapımı için üretilen, orta kalın kabuklu, beyaz renkli, kısa ve karışık budanan bir tür üzüm

ÇekimlemeDüzenle

Sözcük birliktelikleriDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "emir"

GagavuzcaDüzenle

KökenDüzenle

Arapça أمرٌ

Düzenle

emir

  1. emir

KaynakçaDüzenle

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

TürkmenceDüzenle

KökenDüzenle

Arapça أمر

Düzenle

emir

  1. emir

KaynakçaDüzenle

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.