komşu

TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Eski Türkçe konşı(konşı) - koşnı(koşnı, konuş-mak); “birlikte yakın yerlere konmak, yerleşmek”ten konuş-ı(konuş-ı), o da konşı(konşı), o da koñşı(koñşı), o da koñşu(koñşu), o da komşu(komşu)[1]

SöylenişDüzenle

Düzenle

komşu (belirtme hâli komşunu, çoğulu komşular) komşu -su

  1. (sosyoloji) Binalardaki yakın olan kimselerin birbirine göre aldıkları isim

ÇekimlemeDüzenle

Üst kavramlarDüzenle

AtasözleriDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

Ön adDüzenle

komşu (karşılaştırma daha komşu, üstünlük en komşu)

  1. sınır ortaklığı bulunan
    Komşu bahçeler arasında da pek kullanılmayan yan kapılar vardı. - Ç. Altan

Eş anlamlılarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  1. Kubbealtı Lugati

GagavuzcaDüzenle

KökenDüzenle

Eski Türkçe

SöylenişDüzenle

  • Heceleme: kom‧şu

Düzenle

komşu

  1. (sosyoloji) komşu