TürkçeDüzenle

Düzenle

ortak (belirtme hâli ortağı, çoğulu ortaklar)

  1. (toplum bilimi) birlikte yapan, ortaklaşa yararlarla birbirlerine bağlı kimselerden her biri, şerik, hissedar, partner
    Bırakın ortağıma bir telefon edeyim. -H. Taner
  2. (toplum bilimi) kuma
    Kendi üstüne bir ortağın getirilmesi Emeti'nin pek ziyade gücüne gitmişti. - E. E. Talu
  3. (halk dili) arkadaş
    N'aber ortağım?

ÇevirilerDüzenle

Ön adDüzenle

ortak

  1. birden çok kimse veya nesneyi ilgilendiren, onlara özgü olan, onların katılmasıyla oluşan, müşterek

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "ortak"

AtasözleriDüzenle

Eski TürkçeDüzenle

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Düzenle

  1. ortak

TürkmenceDüzenle

Düzenle

ortak

  1. ortak, birlikte yapan
  2. ortak, birlikte

KaynakçaDüzenle

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.