TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi بت‎ sözcüğünden devralındı

SöylenişDüzenle

Düzenle

put (belirtme hâli putu, çoğulu putlar)

  1. (mitoloji) Bâzı ilkel toplumlarda doğaüstü güç ve etkisi olduğuna inanılan canlı veya cansız nesne
    Onu ben, büsbütün başka bir hayranlıkla âdeta bir puta taparcasına seviyordum. - Y. K. Karaosmanoğlu

ÇekimlemeDüzenle

Eş anlamlılarDüzenle

Üst kavramlarDüzenle

DeyimlerDüzenle

  1. put kesilmek

Sözcük birliktelikleriDüzenle

  1. (mitoloji): puta tapınma, puta tapma

Türetilmiş kavramlarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "put"

Dış bağlantılarDüzenle

Sırp-HırvatçaDüzenle

Düzenle

put e

  1. yol

BelirteçDüzenle

put e

  1. defa