TürkçeDüzenle

Düzenle

öge (belirtme hâli ögeyi, çoğulu ögeler)

[1] bir bütünü oluşturan, bütünden ayrıştırıldığında da kendi başına anlam taşıyan parça, unsur, uzuv
[2] başka şeylerin kendisinden türediği ilk madde, ilke, unsur, uzuv
[3] gerekçe, araç
O savaşı başarıya ulaştıran en kuvvetli öge, ne yabancıdan gördüğümüz yardım ne de bugünkü özel girişimcilerin gayretleridir. - N. Cumalı
[4] (kimya) birleşik bir şeyi oluşturan basit şeylerden her biri, unsur, eleman
[5] (dil bilimi) bir cümleyi oluşturan özne, yüklem, tümleç vb. birimlerden her biri
[6] (toplum bilimi, mantık) bir sınıf veya bir topluluğun bireylerinden her biri

DeyimlerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "öge"

Türk lehçeleriDüzenle

ÇevirilerDüzenle

Eski TürkçeDüzenle

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Düzenle

[1] çok akıllı, yaşlı kimse, ulusun büyüğü