Ayrıca bakınız: DIP

Türkçe

düzenle

dip (belirtme hâli dibi, çoğulu dipler)

  1. oyuk veya çukur bir şeyin en alt bölümü
    Denizin dibinde oltanın ucu, etrafında izmaritler oynaşıyor. - A. Ümit
  2. taban
    Tencerenin dibi.
  3. dikili duran bir şeyin yerle birleştiği nokta ve çevresi veya bir şeyin yanı başı
    Erkeklerin hepsi duvar dibindeydiler şimdi. - A. Kulin
  4. kapalı yerin kapıya göre en uzak bölümü
    Karagöz perdesinin karşısına dizilmiş koltuklardan en diptekine oturdu. - A. İlhan
  5. arka, kıç
    Hepsi de tavuğun dibinden sabah sabah çıkmış, taptazedir. - E. E. Talu

Çekimleme

düzenle

Çeviriler

düzenle

Kaynakça

düzenle

Gagavuzca

düzenle

dip

  1. dip

Tatarca

düzenle

Belirteç

düzenle

dip

  1. diye

Kaynakça

düzenle
  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki