TürkçeDüzenle

[evla:t]

KökenDüzenle

Lütfen bir dil kodu girin.

Düzenle

evlat (belirtme hâli evladı, çoğulu evlatlar)

  1. (primatlar, aile) kimsenin oğlu veya kızı, çocuk
    Zengin adamlarda evlat muhabbeti daha fazla mı oluyor? - R. H. Karay
  2. soy, döl
    Yüksek bir tahsil görmedim ama ben de efendi evladıyım. - P. Safa

AçıklamalarDüzenle

  • Arapça'da velet kelimesinin çoğulundan gelmektedir.

ÇevirilerDüzenle

ÜnlemDüzenle

evlat

  1. yaşlı kimselerin çocukları yaşındakilere kullandıkları bir seslenme sözü
    Evladım, sakın kimseciklere borç etme! - Y. Z. Ortaç

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "evlat"