TürkçeDüzenle

TelaffuzDüzenle

IPA(anahtar): ˈkim.se
Heceleme: kim‧se

KökenDüzenle

kim + ise (kim + -se)

AdılDüzenle

kimse

  1. (belgisiz adıl): herhangi bir kişi, kim olduğu bilinmeyen kişi
    Kimsenin girdisi çıktısı, alacağı borcu ile uğraşmak istemiyordum. — N. Cumalı

Kelime birliktelikleriDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

AtasözleriDüzenle

TürkmenceDüzenle

Düzenle

kimse

  1. bir kimse, bir, birisi

KaynakçaDüzenle

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.