TürkçeDüzenle

SöylenişDüzenle

IPA(anahtar): /ˈkɯz/

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi قیز‎ sözcüğünden devralındı, Eski Türkçe 𐰶𐰃𐰕(q̊²iz) sözcüğünden

Düzenle

kız (belirtme hâli kızı, çoğulu kızlar) -zı

  1. (primatlar, eşey) dişi cinsten çocuk ya da genç
    Oğlu savaşın birinde şehit düştü, iki kızı da evlenip ücra yerlere gittiler. - Halikarnas Balıkçısı
  2. (aile, eşey) dişi cinsten evlat, birinin kız çocuğu, duhter
  3. (iskambil) iskambilde üzerinde kadın resmi bulunan iskambil kâğıdı
    Karo kızı.

Türetilmiş kavramlarDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle


ÇevirilerDüzenle

ÜnlemDüzenle

kız

  1. dişi cinsten birine daha yaşlı biri tarafından kullanılan seslenme sözü

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "kız"

AtasözleriDüzenle

GagavuzcaDüzenle

KökenDüzenle

Eski Türkçe 𐰶𐰃𐰕(ḳız) sözcüğünden

Düzenle

kız

  1. kız evlat

KaynakçaDüzenle

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki