Disambig.svg Ayrıca bakınız: Kim

TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi كيم‎.

SöylenişDüzenle

AdılDüzenle

kim

  1. (belgisiz adıl): "Hangi kişi?" manasında cümlede, özne, tümleç, nesne, yüklem görevinde kullanılan bir kelime
    Kim sesini çıkarırsa karşısında beni bulur. - H. Z. Uşaklıgil

ÇekimlemeDüzenle

AtasözleriDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "kim"

AzericeDüzenle

AdılDüzenle

kim

  1. kim

GagavuzcaDüzenle

KökenDüzenle

Eski Türkçe

AdılDüzenle

kim

  1. kim

LiviceDüzenle

Sayı adıDüzenle

kim

  1. on

Min Nan diliDüzenle

Düzenle

kim

  1. (elementler, metaller) altın

TatarcaDüzenle

Ön adDüzenle

kim

  1. eksik, kem

TürkmenceDüzenle

AdılDüzenle

kim

  1. bazısı, kimisi
  2. kim, ne

KaynakçaDüzenle

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.