kurban

TürkçeDüzenle

Düzenle

kurban (belirtme hâli kurbanı, çoğulu kurbanlar)

[1] (din) dinin buyurduğu veya bir adağı yerine getirmek için kesilen hayvan
[2] bir ülkü uğrunda feda edilen veya kendini feda eden kimse
Hava kurbanları.
[3] bir kazada veya felakette ölen kimse
Vardar, her sene Üsküp'ten beş on kurban alan bir nehirdi. - Y. K. Beyatlı
[4] maddi ve manevi bakımdan felakete sürüklenmiş, insani değerlerini yitirmek zorunda kalmış veya bırakılmış kimse
Benim gibi nice kızlar beyaz kadın ticaretinin kurbanı olmuşlardır. - A. Gündüz

KökenDüzenle

Arapça

DeyimlerDüzenle

kurban vermek

KaynakçaDüzenle

Türk lehçeleriDüzenle

ÇevirilerDüzenle

AtasözleriDüzenle

İtin akılsızı kurban bayramında sılaya gider
Kurban etiyle köpek tavlanmaz

ÜnlemDüzenle

kurban

[1] içtenliği belirten bir seslenme sözü
Kurban! Nerede kaldın?

ÇağataycaDüzenle

Düzenle

[1] keman, kab, kın

GagavuzcaDüzenle

Düzenle

kurban

[1] kurban

KökenDüzenle

[1] Arapça qurban

KaynakçaDüzenle

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

KaynakçaDüzenle

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.