Disambig.svg Ayrıca bakınız: Ott, öt

TürkçeDüzenle

SöylenişDüzenle

Heceleme: ot

Düzenle

ot (belirtme hâli odu, çoğulu otlar) -tu

ot hakkında Türkçe Vikipedi'de ansiklopedik bilgi bulabilirsiniz.
 
Ot
  1. (bitki anatomisi) toprak üstündeki bölümleri odunlaşmayıp yumuşak kalan, ilkbaharda bitip bir iki mevsim sonra kuruyan küçük bitkiler
    Etrafımızda uzun otlar, yalçın kayalar vardı. - Aka Gündüz
  2. (halk ağzı) (Kahramanmaraş ağzı) (Andırın ağzı) (Düziçi ağzı) dudak arasına atılan meşe külü ve tütünden yapılan keyif verici madde

ÇevirilerDüzenle

Üst kavramlarDüzenle

Alt kavramlarDüzenle

DeyimlerDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

KaynakçaDüzenle

AtasözleriDüzenle

AzericeDüzenle

Düzenle

ot

  1. (bitki anatomisi) ot

ÇağataycaDüzenle

Düzenle

  1. (yangın) ateş
  2. nar
  3. ağu, zehir
  4. geç mânâsına dahi gelir

GagavuzcaDüzenle

KökenDüzenle

Eski Türkçe

Düzenle

ot

  1. (bitki anatomisi) ot

Karaçay BalkarcasıDüzenle

Düzenle

  1. (yangın) ateş

KumancaDüzenle

Düzenle

ot

  1. (yangın) ateş

ÖzbekçeDüzenle

Düzenle

ot

  1. (atgiller) at
  2. (dil bilimi) ad, isim

ŞorcaDüzenle

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Düzenle

  1. (yangın) ateş

TürkmenceDüzenle

Düzenle

ot

  1. (yangın) ateş

UygurcaDüzenle

Düzenle

ot

  1. (bitki anatomisi) ot