Disambig.svg Ayrıca bakınız: ism

TürkçeDüzenle

SöylenişDüzenle

IPA(anahtar): iˈsim
Heceleme: i‧sim

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi اسم‎, Arapça اِسْم(ism).

Düzenle

isim (belirtme hâli ismi, çoğulu isimler) -mi

isim hakkında Türkçe Vikipedi'de ansiklopedik bilgi bulabilirsiniz.
  1. anılacak değer, önem
  2. bir konuyu sürekli ve tekrar tekrar anlatış
    Senin isiminden bıkıp usandım.
  3. herkesçe tanınmış veya işitilmiş olma hâli
  4. kişiyi, bir şeyyi açıklamaya, anlatmaya, bildirmeye, tanımlamaya yarayan kelime ya da kelimeler
    İsim dediğin Hz. Âdem'den bu yana kendini taşıyanı kâh usul usul yoğurur, kâh efsunlu iplerle sıkı sıkı bağlardı. İsim dediğin, yüksekte uçanın belini bükecek, alçaktan geçenin başını doğrultacak; pervasıza perva, korkusuza korku katacak kadar kudretli idi. — E. Şafak
  5. nâm
  6. (dil bilimi) Canlı ve cansız varlıkları, duygu ve düşüncelere, çeşitli durumları bildiren kelime, ad
  7. (mecaz) kişi
    Biz eskidikçe yaşlarımız yirmiden yirmi bire, yirmi birden yirmi ikiye bastıkça yeni yüzler, yeni isimler katılıyor aramıza. — Y. Z. Ortaç
ÇekimlemeDüzenle

Eş anlamlılarDüzenle

  • (dil bilimi): ad

Alt kavramlarDüzenle

DeyimlerDüzenle

Kelime birliktelikleriDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "isim"

AzericeDüzenle

KökenDüzenle

Arapça اِسْم(ism).

Düzenle

isim

  1. (dil bilimi) isim