Disambig.svg Ayrıca bakınız: ism

TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Arapça اِسْم(ism)

SöylenişDüzenle

Düzenle

isim (belirtme hâli ismi, çoğulu isimler)

  1. (dil bilimi) ad
  2. nâm
  3. kimseyi, bir şeyi anlatmaya, tanımlamaya, açıklamaya, bildirmeye yarayan kelime ya da kelimeler
    İsim dediğin Hz. Âdem'den bu yana kendini taşıyanı kâh usul usul yoğurur, kâh efsunlu iplerle sıkı sıkı bağlardı. İsim dediğin, yüksekte uçanın belini bükecek, alçaktan geçenin başını doğrultacak; pervasıza perva, korkusuza korku katacak kadar kudretli idi. - E. Şafak.
  4. (mecaz) kişi
    Biz eskidikçe yaşlarımız yirmiden yirmi bire, yirmi birden yirmi ikiye bastıkça yeni yüzler, yeni isimler katılıyor aramıza. - Y. Z. Ortaç
  5. herkesçe tanınmış veya işitilmiş olma durumu
  6. anılacak değer, önem
  7. bir konuyu sürekli ve tekrar tekrar anlatış
    Senin isiminden bıkıp usandım.
ÇekimlemeDüzenle

Alt kavramlarDüzenle

DeyimlerDüzenle

Sözcük birliktelikleriDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

ÇevirilerDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "isim"

AzericeDüzenle

KökenDüzenle

Arapça اِسْم(ism)

Düzenle

isim

  1. (dil bilimi) isim