Disambig.svg Ayrıca bakınız: çın, cin

TürkçeDüzenle

Düzenle

çin (belirtme hâli çini, çoğulu çinler)

[1] (halk ağzı) omuz

ÇağataycaDüzenle

Düzenle

[1] cin, sahih ve rast

Eski TürkçeDüzenle

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Düzenle

[1] leğen ve benzeri şeylerin çıkardığı ses

Ön adDüzenle

[1] iyice

BelirteçDüzenle

[1] büsbütün

KaynakçaDüzenle

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.

TürkmenceDüzenle

Düzenle

çin

[1] rütbe

KaynakçaDüzenle

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.