rütbe

TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Arapça رُتْبَة(rutbe)

SöylenişDüzenle

Düzenle

rütbe (belirtme hâli rütbeyi, çoğulu rütbeler) rütbe -si

  1. (ast)subay ve polislerin sahip olduğu derece
    Ben de nişancı taburunun subaylarını rütbeleriyle, isimleriyle bilirdim. - N. Cumalı
  2. (fizik, matematik, ölçü birimleri) derece, mertebe, paye
    Müfit vatandaş yetiştirmenin kutsi zevki de her rütbenin, her zevkin fevkinde değil midir? - E. İ. Benice

ÇekimlemeDüzenle

Eş anlamlılarDüzenle

  • ((ast)subay ve polislerin sahip olduğu derece): mevki

Kelime birliktelikleriDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

Ek okumalarDüzenle