Disambig.svg Ayrıca bakınız: ılım

TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi علم‎, o da Arapça عِلْمٌ(ʿilmün) kelimesinden gelmektedir.

SöylenişDüzenle

Düzenle

ilim (belirtme hâli ilmi, çoğulu ilimler)

  1. ayrıntı, nitelik, özellik
  2. (bilim) bilim
    İlim, ilim bilmektir,
    İlim, kendin bilmektir
    Sen kendini bilmezsin,
    Ya nice okumaktır? - Yunus Emre
    [1]

Alt kavramlarDüzenle

Kelime birliktelikleriDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "ilim"