Disambig.svg Ayrıca bakınız: köyün

TürkçeDüzenle

 
Koyunlar

SöylenişDüzenle

  • Heceleme: ko‧yun

Köken 1Düzenle

Osmanlı Türkçesi قویون(koyun) sözcüğünden devralındı

Düzenle

koyun (belirtme hâli koyunu, çoğulu koyunlar)

  1. (boynuzlugiller, evcil hayvanlar) geviş getirenlerden, eti, sütü, yapağısı ve derisi için yetiştirilen evcil hayvan
  2. (mecaz) verilen buyruklara uyan, kendi kişiliğini gösteremeyen kimse
ÇekimlemeDüzenle
Bilimsel adıDüzenle
DeyimlerDüzenle
Sözcük birliktelikleriDüzenle
Türetilmiş kavramlarDüzenle
ÇevirilerDüzenle

Köken 2Düzenle

Eski Türkçe 𐰸𐰆𐰪(q̊¹uń) sözcüğünden devralındı

Düzenle

koyun (belirtme hâli koynu, çoğulu koyunlar)

  1. kollar arası, kucak
    Ninem bizde bulunduğu zamanlar onun koynundan başka bir yerde yattığımı hiç bilmem. - Y. K. Karaosmanoğlu
  2. (giyim) göğüsle giysi arası
    Kesesini koynunda taşır.
  3. (mecaz) koruyucu, şefkatli çevre
    Hepimiz bu yurdun koynunda yetiştik.
ÇekimlemeDüzenle
Eş anlamlılarDüzenle

Köken 3Düzenle

koy + -un

EylemDüzenle

  1. koymak (eylem) sözcüğünün dilek-emir kipi basit ikinci çoğul şahıs olumlu çekimi
Üst kavramlarDüzenle
Alt kavramlarDüzenle
AtasözleriDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "koyun"

GagavuzcaDüzenle

KökenDüzenle

Eski Türkçe 𐰸𐰆𐰪(q̊¹uń) sözcüğünden

Düzenle

koyun

  1. (boynuzlugiller) koyun