Disambig.svg Ayrıca bakınız: Melek

TürkçeDüzenle

SöylenişDüzenle

Heceleme: me‧lek

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi ملک(melek) sözcüğünden devralındı

Düzenle

melek (belirtme hâli meleği, çoğulu melekler)

  1. (din) Tanrı ile insan arasında aracılık yaptığına ve nurdan olduğuna inanılan manevî varlık, ferişte, yumuşçu
  2. (mecaz) terbiyeli, uysal kişi
    Yanlarındaki kızlar ise sahici birer melekti." - S. F. Abasıyanık

DeyimlerDüzenle

Üst kavramlarDüzenle

Alt kavramlarDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "melek"

GagavuzcaDüzenle

KökenDüzenle

Arapça مَلَكٌ(melekün) sözcüğünden

Düzenle

melek

  1. (din) melek

KaynakçaDüzenle

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Kırım TatarcaDüzenle

KökenDüzenle

Arapça مَلَكٌ(melekün) sözcüğünden

Düzenle

melek

  1. (din) melek

KürtçeDüzenle

Düzenle

melek

  1. (din) melek, ferişte, yumuşçu

TürkmenceDüzenle

KökenDüzenle

Arapça مَلَكٌ(melekün) sözcüğünden

Düzenle

melek

  1. (din) melek

KaynakçaDüzenle

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.