TürkçeDüzenle

SöylenişDüzenle

IPA(anahtar): ahˈmac
Heceleme: ah‧mak

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi احمق(ahmak) Bu Osmanlı Türkçesi sözcük Arapça ح م ق(ḥ m ḳ) kökünden gelen أَحْمَق(ʾaḥmaḳ, aptal, deli) sözcüğünden alıntıdır. Bu Arapça sözcük حَمُقَ(ḥamuḳa) eyleminden türemiş ön addır.

Ön adDüzenle

ahmak (karşılaştırma daha ahmak, üstünlük en ahmak)

  1. aklını gereği gibi kullanamayan, bön, budala, aptal
    En doğru, en yüksek fikir, bir cahil veya ahmağın elinde gülünç, değersiz bir hâle gelebilir. - Mehmet Kaplan

Türetilmiş kavramlarDüzenle

Sözcük birliktelikleriDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

AtasözleriDüzenle

  • Ahmak gelin yengeyi halayığı sanır.
  • Ahmak misafir ev sahibini ağırlar.

GagavuzcaDüzenle

KökenDüzenle

Arapça أَحْمَق(ʾaḥmaḳ).

Ön adDüzenle

ahmak

  1. ahmak

KaynakçaDüzenle

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki